പ്രണയം ജലം പോലെയാണ്.ആവിയായി മേഘങ്ങളായി ആകാശത്തോളം ഉയർന്നു പോയി ഈ ലോകം മുഴുവൻ വളരെ ഉയരത്തിൽ നിന്ന് കാണുന്നത്ര സ്വർഗത്തിൽ എത്തിയാലും.ഒരിക്കൽ ഘനീഭവിച്ചു മഴയായി ജലമായി ഭൂമിയിലേക്കു തന്നെ മടങ്ങി എത്തുന്നു.ചിലപ്പോൾ തണുത്തു ഉറഞ്ഞു മഞ്ഞുകട്ട ആവുന്നു.ചിലപ്പോൾ നീരുറവകളായി ഭൂമിയെ കുളിർക്കുന്നു. നമ്മളെത്തന്നെ കീഴടക്കാൻ നാം വിട്ടുകൊടുക്കുന്ന ഒരേ ഒരു വാക്കാണ് പ്രണയം..
നിന്നെ പ്രണയിച്ചു പുഷ്പിച്ചൊരു മുല്ലവള്ളിയായിന്നു ഞാൻ...
പടർന്ന ഓർമകളിൽ വിരിഞ്ഞു നിന്ന നിന്റെ ദലമർമരങ്ങളിൽ..എന്നെ അറിയാതെ ഞാൻ മിഴിപൂട്ടി നിന്നു...
പുഷ്പിക്കുമോളം പ്രണയിച്ചതാവാം വാടി കൊഴിഞ്ഞു നീ അകന്നു പോയെ.... കൊഴിഞ്ഞോരാ ശാഖയിൽ നീ വീണ്ടും തളിരിടുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്നു....
പടരുന്ന വള്ളികളാൽ നിന്നെ കൊതിതീരെ പ്രണയിക്കാൻ....
..
No comments:
Post a Comment