തിരികെവരാത്തൊരു വസന്തത്തെ കാത്തുഞാന്.......
പുലരിയെത്തേടുന്ന നിശാശലഭത്തെപ്പോലെ
കാത്തിരുന്നിന്നും എന് പടിപ്പുരയില് ഏകയായ്
ഇരുള്മൂടിയൊരു കാലഘട്ടത്തിന് മുറിപ്പാടുകള്ത്തന്
വ്രണങ്ങളില് വറ്റാത്ത നിണം പൊടിയവേ
വിറയാര്ന്ന മേനി തളര്ന്നു ഞാന് ഇന്നുമെന്
പ്രതീക്ഷയില് മനം നട്ട് മിഴിനട്ടിരിക്കുന്നു.....
പോലിഞ്ഞുപോയൊരാ പിത്രുത്വത്തെയോര്ത്തെന്
ദേഹവും ദേഹിയും പിടഞ്ഞിന്നും കേഴവേ
നടന്നോളിച്ചോരെന് ജീവന്റെ നന്മ എന്നെങ്കിലും
മുളയ്ക്കുമോ എന് ഭാഗ്യവൃക്ഷത്തിന് തളിരായ്
ഋതുഭേദങ്ങള് പലതും വിടപറഞകന്നിട്ടും
വറ്റാത്ത മാതൃത്വം മനസ്സില് നിറച്ചു സൂക്ഷിച്ചു ഞാന്
അനുപമ അതുല്യമാം ആ സ്നേഹമാധുര്യം നാവില്
പകരുവാന് കാത്തിരിക്കുന്നെന്നും നിസ്സഹായയായ്....
No comments:
Post a Comment